Thuisonderwijs in Nederland

door Anna

Switch to the English version of this page.

     De Nederlandse leerplichtwet uit 1969 stelt dat de Nederlandse ouders de verplichting hebben ervoor te zorgen dat hun kinderen naar een erkende schoolinrichting gaan zodra ze vijf jaar oud zijn. Kinderen in Nederland worden geacht allen naar school te gaan. Toch zijn er wel degelijk mensen die hun kinderen thuis onderwijs geven.

Steeds meer stemmen gaan op om toch aan de ouders een keuze te laten in onderwijs. Vaak beroept men zich op het recht om thuis onderwijs te geven zoals omschreven in het handvest van de rechten van de mens, door Nederland mede onderschreven. Tevens wordt er lucht gegeven aan de twijfels over en het tegenstaan van wat algemeen wordt beschouwd als "school".

Als ouders ervoor kiezen om thuis onderwijs te geven moeten ze een beroep te doen op een uitzonderingbepaling van de leerplichtwet. Als dit niet wordt toegestaan kunnen ze tegen dit besluit in beroep gaan, en/of in hoger beroep. Uiteindelijk is het maar weinig ouders toegestaan hun kinderen thuis onderwijs te geven.

In andere landen krijgen zeer veel kinderen thuis onderwijs. Het meest bekend in Nederland zijn de Verenigde Staten, Canada en Australië. Maar, ook in sommige delen van Zwitserland, en in Engeland, Frankrijk, België, Zweden en Oostenrijk. Deze landen zijn zeer dicht bij Nederland, en ook samen met Nederland in de E.E.G.. Op het moment is er geen eenduidig beleid, binnen Europa, als het gaat om de legaliteit van thuisonderwijs. In sommige landen zijn er vrij strenge regels rond thuisonderwijs, in andere landen wordt het meer vrij gelaten.

Er zijn verschillende wijzen waarop men thuis onderwijs kan geven. Omdat het nog zo onbekend is in Nederland, zijn er hier een paar:

  • Sommige ouders besteden elke dag een vast aantal uren aan het les geven van hun kinderen.
  • Andere ouders volgen de signalen van hun kinderen en volgen daardoor een varierend ritme met thuisonderwijs.
  • Thuisonderwijs is uiteraard thuis, maar als "thuis" binnen een groep is van mensen die samen leven, krijgt het een andere invulling dan bij individueel wonende gezinnen.

Mensen die thuis onderwijs geven in Nederland spreken daar over het algemeen niet gauw over. Maar als iemand net is begonnen of er over denkt om thuis onderwijs te gaan geven, juist dan zijn er zo veel vragen die gesteld zouden moeten worden aan een meevoelend persoon.

De keuze voor thuisonderwijs is een keuze die gemaakt zou mogen worden. En de diverse manieren om thuis onderwijs te geven behoren een eigen plekje toe in de samenleving, net als de meer traditionele opvatting van scholing. Er zijn prima gronden om voor thuisonderwijs te kiezen, de resultaten zijn doorgaans goed, vaak bijzonder goed.

Alle ouders kunnen alle informatie die beschikbaar is doornemen en tot de conclusie komen dat thuisonderwijs het beste past. Of niet. Of soms. En het zal altijd zo zijn dat het individueel bepaalde, een overwogen keuze, beter is dan wat massaal wordt voorgeschreven. Thuisonderwijs is een basisrecht, een mensenrecht.

     Anna