|
De Nederlandse leerplichtwet uit 1969 stelt dat de Nederlandse
ouders de verplichting hebben ervoor te zorgen dat hun kinderen naar
een erkende schoolinrichting gaan zodra ze vijf jaar oud
zijn. Kinderen in Nederland worden geacht allen naar school te gaan.
Toch zijn er wel degelijk mensen die hun kinderen thuis onderwijs
geven.
Steeds meer stemmen gaan op om toch aan de ouders een keuze te laten in
onderwijs. Vaak beroept men zich op het recht om thuis onderwijs te geven
zoals omschreven in het handvest van de rechten van de mens, door
Nederland
mede onderschreven. Tevens wordt er lucht gegeven aan de twijfels over en
het tegenstaan van wat algemeen wordt beschouwd als "school".
Als ouders ervoor kiezen om thuis onderwijs te geven moeten ze een
beroep te doen op een uitzonderingbepaling van de leerplichtwet.
Als dit niet wordt toegestaan kunnen ze tegen dit besluit in
beroep gaan, en/of in hoger beroep. Uiteindelijk is het maar
weinig ouders toegestaan hun kinderen thuis onderwijs te geven.
In andere landen krijgen zeer veel kinderen thuis onderwijs. Het
meest bekend in Nederland zijn de Verenigde Staten, Canada en
Australië. Maar, ook in sommige delen van Zwitserland, en in
Engeland, Frankrijk, België, Zweden en Oostenrijk. Deze landen
zijn zeer dicht bij Nederland, en ook samen met Nederland in de E.E.G..
Op het moment is er geen eenduidig beleid, binnen Europa, als het
gaat om de legaliteit van thuisonderwijs. In sommige landen zijn
er vrij strenge regels rond thuisonderwijs, in andere landen
wordt het meer vrij gelaten.
Er zijn verschillende wijzen waarop men thuis onderwijs kan geven. Omdat
het nog zo onbekend is in Nederland, zijn er hier een paar:
- Sommige ouders besteden elke dag een vast aantal uren aan het
les geven van hun kinderen.
- Andere ouders volgen de signalen van hun kinderen en volgen
daardoor een varierend ritme met thuisonderwijs.
- Thuisonderwijs is uiteraard thuis, maar als "thuis" binnen een
groep is van mensen die samen leven, krijgt het een andere invulling
dan bij individueel wonende gezinnen.
Mensen die thuis onderwijs geven in Nederland spreken daar over het
algemeen niet gauw over. Maar als iemand net is begonnen of er over denkt
om thuis onderwijs te gaan geven, juist dan zijn er zo veel vragen die
gesteld zouden moeten worden aan een meevoelend persoon.
De keuze voor thuisonderwijs is een keuze die gemaakt zou mogen
worden. En de diverse manieren om thuis onderwijs te geven behoren
een eigen plekje toe in de samenleving, net als de meer traditionele
opvatting van scholing. Er zijn prima gronden om voor thuisonderwijs
te kiezen, de resultaten zijn doorgaans goed, vaak bijzonder goed.
Alle ouders kunnen alle informatie die beschikbaar is doornemen
en tot de conclusie komen dat thuisonderwijs het beste past. Of
niet. Of soms. En het zal altijd zo zijn dat het individueel
bepaalde, een overwogen keuze, beter is dan wat massaal wordt
voorgeschreven. Thuisonderwijs is een basisrecht, een mensenrecht.
Anna
|